ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਗਈ ਬਹੋੜੁ ਬੰਦੀ ਛੋੜੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਦੁਖਦਾਰੀ ॥ ਕਰਮੁ ਨ ਜਾਣਾ ਧਰਮੁ ਨ ਜਾਣਾ ਲੋਭੀ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ॥ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ਭਗਤੁ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ਇਹ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਿਮਾਣਿਆ ਤੂ ਮਾਣੁ ॥ ਨਿਚੀਜਿਆ ਚੀਜ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥ ਜੈਸਾ ਬਾਲਕੁ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ਲਖ ਅਪਰਾਧ ਕਮਾਵੈ ॥ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਝਿੜਕੇ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਬਹੁੜਿ ਪਿਤਾ ਗਲਿ ਲਾਵੈ ॥ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗੁਣ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਆਗੈ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵੈ ॥੨॥ ਹਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥ ਕਹਣੈ ਕਥਨਿ ਨ ਭੀਜੈ ਗੋਬਿੰਦੁ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਪੈਜ ਰਖਾਈਐ ॥ ਅਵਰ ਓਟ ਮੈ ਸਗਲੀ ਦੇਖੀ ਇਕ ਤੇਰੀ ਓਟ ਰਹਾਈਐ ॥੩॥ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਆਪੇ ਸੁਣੈ ਬੇਨੰਤੀ ॥ ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸਭ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕੀ ਚਿੰਤੀ ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਵਖਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸੰਤੀ ॥੪॥੧੨॥੬੨॥  ਅਰਥ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ! ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਤੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭਾਈ! ਮੇਰਾ ਗੋਬਿੰਦ ਨਕਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਆਦਰ-ਜੋਗ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।ਰਹਾਉ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ) ਗਵਾਚੀ ਹੋਈ (ਰਾਸਿ-ਪੂੰਜੀ) ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿਵਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਕੈਦ ਵਿਚੋਂ ਛੁਡਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ...

  ਟੋਡੀ   ਮਹਲਾ   ੫   ਘਰੁ   ੨   ਦੁਪਦੇ      ੴ   ਸਤਿਗੁਰ   ਪ੍ਰਸਾਦਿ   ॥   ਮਾਗਉ   ਦਾਨੁ   ਠਾਕੁਰ   ਨਾਮ   ॥   ਅਵਰੁ   ਕਛੂ   ਮੇਰੈ   ਸੰਗਿ   ਨ   ਚਾਲੈ   ਮਿਲੈ ਕ੍ਰਿਪਾ   ਗੁਣ   ਗਾਮ   ॥ ੧॥   ਰਹਾਉ   ॥   ਰਾਜੁ   ਮਾਲੁ   ਅਨੇਕ   ਭੋਗ   ਰਸ   ਸਗਲ   ਤਰਵਰ   ਕੀ   ਛਾਮ   ॥   ਧਾਇ   ਧਾਇ   ਬਹੁ   ਬਿਧਿ   ਕਉ   ਧਾਵੈ ਸਗਲ   ਨਿਰਾਰਥ   ਕਾਮ   ॥ ੧॥   ਬਿਨੁ   ਗੋਵਿੰਦ   ਅਵਰੁ   ਜੇ   ਚਾਹਉ   ਦੀਸੈ   ਸਗਲ   ਬਾਤ   ਹੈ   ਖਾਮ   ॥   ਕਹੁ   ਨਾਨਕ   ਸੰਤ   ਰੇਨ   ਮਾਗਉ   ਮੇਰੋ   ਮਨੁ ਪਾਵੈ   ਬਿਸ੍ਰਾਮ   ॥ ੨॥੧॥੬॥ ਅਰਥ :  ਹੇ   ਮਾਲਕ   ਪ੍ਰਭੂ !  ਮੈਂ  ( ਤੇਰੇ   ਪਾਸੋਂ   ਤੇਰੇ )  ਨਾਮ   ਦਾ   ਦਾਨ   ਮੰਗਦਾ   ਹਾਂ।   ਕੋਈ   ਭੀ   ਹੋਰ   ਚੀਜ਼   ਮੇਰੇ   ਨਾ...

  ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਮੋਰੀ ਅਹੰ ਜਾਇ ਦਰਸਨ ਪਾਵਤ ਹੇ ॥ ਰਾਚਹੁ ਨਾਥ ਹੀ ਸਹਾਈ ਸੰਤਨਾ ॥ ਅਬ ਚਰਨ ਗਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ਆਹੇ ਮਨ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵੈ ਚਰਨਾਵੈ ਚਰਨਾਵੈ ਉਲਝਿਓ ਅਲਿ ਮਕਰੰਦ ਕਮਲ ਜਿਉ ॥ ਅਨ ਰਸ ਨਹੀ ਚਾਹੈ ਏਕੈ ਹਰਿ ਲਾਹੈ ॥੧॥ ਅਨ ਤੇ ਟੂਟੀਐ ਰਿਖ ਤੇ ਛੂਟੀਐ ॥ ਮਨ ਹਰਿ ਰਸ ਘੂਟੀਐ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਉਲਟੀਐ ॥ ਅਨ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਰੇ ॥ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਚਰਨ ਚਰਨ ਹੇ ॥੨॥੨॥੧੨੯॥ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਹੇ ਭਾਈ! ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਹਾਈ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਜੁੜੇ ਰਹੋ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਉਸੇ ਦੇ ਹੀ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ ਹਨ। ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।੧।ਰਹਾਉ। (ਹੇ ਭਾਈ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸਨ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ) ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਭੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸਨ ਨੂੰ ਹੀ) ਤਾਂਘਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਭੌਰਾ ਕੌਲ-ਫੁੱਲ ਦੀ ਧੂੜੀ ਵਿਚ ਲਪਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਲ ਹੀ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪਰਤਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੋਰ (ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ) ਸੁਆਦਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੋੜਦਾ, ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।੧। (ਹੇ ਭਾਈ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸਨ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ) ਹੋਰ (ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਮੋਹ) ਤੋਂ ਸੰਬੰਧ ਤੋੜ ਲਈਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਪਕੜ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਪਾ ਲਈਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਨ! ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਚੁੰਘੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਿਤੀ) ਪਰਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਨ...

ਸਲੋਕੁ   ਮਃ   ੪   ॥   ਅੰਤਰਿ   ਅਗਿਆਨੁ   ਭਈ   ਮਤਿ   ਮਧਿਮ   ਸਤਿਗੁਰ   ਕੀ   ਪਰਤੀਤਿ   ਨਾਹੀ   ॥   ਅੰਦਰਿ   ਕਪਟੁ   ਸਭੁ   ਕਪਟੋ   ਕਰਿ   ਜਾਣੈ ਕਪਟੇ   ਖਪਹਿ   ਖਪਾਹੀ   ॥   ਸਤਿਗੁਰ   ਕਾ   ਭਾਣਾ   ਚਿਤਿ   ਨ   ਆਵੈ   ਆਪਣੈ   ਸੁਆਇ   ਫਿਰਾਹੀ   ॥   ਕਿਰਪਾ   ਕਰੇ   ਜੇ   ਆਪਣੀ   ਤਾ   ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ   ਸਮਾਹੀ   ॥ ੧॥ਮਃ   ੪   ॥   ਮਨਮੁਖ   ਮਾਇਆ   ਮੋਹਿ   ਵਿਆਪੇ   ਦੂਜੈ   ਭਾਇ   ਮਨੂਆ   ਥਿਰੁ   ਨਾਹਿ   ॥   ਅਨਦਿਨੁ   ਜਲਤ   ਰਹਹਿ   ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ   ਹਉਮੈ   ਖਪਹਿ   ਖਪਾਹਿ   ॥   ਅੰਤਰਿ   ਲੋਭੁ   ਮਹਾ   ਗੁਬਾਰਾ   ਤਿਨ   ਕੈ   ਨਿਕਟਿ   ਨ   ਕੋਈ   ਜਾਹਿ   ॥   ਓਇ   ਆਪਿ   ਦੁਖੀ   ਸੁਖੁ   ਕਬਹੂ   ਨ ਪਾਵਹਿ   ਜਨਮਿ   ਮਰਹਿ   ਮਰਿ   ਜਾਹਿ   ॥   ਨਾਨਕ   ਬਖਸਿ   ਲਏ ...